zondag 23 april 2017

Return to Hoth

Gisteren zijn we gestart met een nieuwe campaign van Imperial Assault, Return to Hoth. Voor de eerste missie met 3 van de 4 spelers, het vierde personage (de medical droid) hebben we met de rebel troopers dan maar samen gecontroleerd. Het spel en dan vooral de missie lijkt al een stuk gebalanceerder dan de originele campaign waar we nog steeds sporadisch  nachtmerries over hebben. Dat we ondertussen de regels en tactieken ook wat beter kennen dan toen we er als rookies aan begonnen kan hierbij helpen. We zullen zien hoe dit evolueert.


De eerste missie speelt zich gelijktijdig af met de aanval op de rebellenbasis op Hoth in The Empire Strikes Back. Wij als helden dienen de schilden lang genoeg in stand te houden zodat er zoveel mogelijk rebellen kunnen ontkomen aan de ijzeren greep vh Keizerrijk én als het kan het zelf ook nog overleven. Twee rebel troopers sluiten zich aan bij ons klein groepje en zijn te verdienen als permanente allies indien we deze missie winnen.
Enkele foto's met een spoiler voor wie het nog niet gespeeld heeft of toch nog van plan is:


Een nipte zege voor de rebellen, al had het ook helemaal anders kunnen uitdraaien. De gunslinger maakte de beslissende zet door op het laatste baken te duiken in plaats van zijn hachje te proberen redden (al ging daar een lange tactische onderhandeling aan vooraf). Hadden we die laten liggen hadden de keizerlijke troepen er een muurtje omheen getrokken en ons de verdere toegang ontzegd, en waren we ook meteen de verdere condities tot winnen kwijt.
Op het eind stonden enkel de Mandalorian en medical droid nog recht, maar: VICTORIE!

Rond 23u zag het ernaar uit dat de missie zo goed als beslecht was in het voordeel van de rebellen, dankzij het spannende eindgevecht en nog een shopping spree op de rebellenmarkt lag ik pas om 3u in mijn bed. Ouch!

De volgende missie ligt reeds vast, we gaan het Keizerrijk een hak zetten door moisture farmers te helpen op Tatooine (en ook vooral zorgen dat Keizer Ken dat vieze influence kaartje zo vlug mogelijk weer kwijt speelt).

Wordt vervolgd...

donderdag 20 april 2017

IT

Dit wordt er eentje voor Halloween...

woensdag 19 april 2017

zondag 16 april 2017

Silver Tower: Trial of Ghyran

Onze volgende beproeving in de Silver Tower, voor het vierde stuk van het amulet.
De Bray Sjamaan bleek op mysterieuze wijze verdwenen en in zijn plaats verscheen vanuit de schaduwen een bleke elf vol messen en haken, de Tenebral Shard. Hij droeg het stuk van het amulet dat de sjamaan eerder verkreeg maar hoe hij daar precies aan kwam hield hij voor zichzelf.

Na de eerste kamer volgde al gauw een opsplitsing van de te volgen weg. De Shard mocht al meteen  een aantal testen ondergaan voor een gouden standbeeld van een tovenaar met vogeltrekken, en dat hield vooral bepaalde uitkomsten rollen met dobbelstenen binnen de tijd (45 seconden) in. 't Was eens wat anders en leverde renown op!
En verder vooral acolieten, horrors en lastige familiars tegengekomen. Nog een licht moment van paniek toen drie Flamers van Tzeentch ons verrasten, maar die hadden zich niet voorbereid op onze gezamenlijke damage output. Er stonden brandende paddenstoelen op het menu!
Ook werden we plots verrast door de Skaven Deathrunner die een warpstone bom gaf als zoenoffer (of zat er meer achter?). De Shard maakte er niet veel later reeds gebruik van om een groepje Tzaangor vogelmannen mee te verrassen.

Ook hier weer hordes cultisten en allerlei horrors.

Na nog een splitsing van het te volgen pad kwam de Shard uit op een doodlopende kamer met een portaal, maar voelde dat de finale kamer niet veraf meer kon zijn. Om de hoek kreeg hij ook gelijk en verstoorde het ritueel van de vogelmannen van de lokale beestencultus (elk zijn hobby) met aan het hoofd een gehoornde verschrikking, een Ogroid Thaumaturge. In deze vreemde kamer bevonden zich allerhande gillende paddenstoelen die zwarte sporen afscheidden en daar de monsters potentieel mee konden genezen. We speelden het dan ook tactisch en trokken ons terug zodat de monsters ons naar de aangrenzende kamer dienden te achtervolgen en buiten bereik van de paddenstoelen vielen.

De Ogroid Thaumaturge, meester/eindbaas van deze beproeving

Dankzij een "onverwachte gebeurtenis" (destiny dice) kwam uit een naburig portaal ook de Skaven Deathrunner geslopen die blijkbaar een contract op de Shard had lopen. Was die bom toch niet zomaar een kadootje. Toen de Shard door enkele Tzaangors in puin gehakt werd en grievously wounded werd verslonden door de Toren richtte de skaven zich op een oude bekende: de Lord of Chaos die hem eerder in één epische actie in puin hakte nog voor het eindgevecht goed en wel begonnen was. Good times!
Gelukkig had de Wight King nog een geneeskrachtig amulet en de Shard zelf een stuk van het amulet zodat hij steeds weer aan het gevecht kon deelnemen en de tegenstanders aan stukken hakken. Eerst ging de Thaumaturge neer voor hij echt massief veel schade kon aanrichten, daarna maakte de Lord ook de irritante Deathrunner af. Gelukkig de juiste want hij had al een duplicaat getoverd om ons te verwarren. Al weet je nooit wanneer die zal terugkeren, hij kan steeds ontsnappen alvorens we hem definitief kunnen afmaken...
Na nog enkele vogelmannen om te leggen was de overwinning dan aan ons, Bert de Wight King won het vierde stuk van het amulet omdat hij de Thaumaturge de finale slag toebracht. Een portaal naar de volgende beproeving opent zich al meteen, maar we besluiten eerst wat uit te rusten.

Groepsfoto IC

De Silver Tower begint harder te worden, voornamelijk omdat we geen respite meer kunnen riskeren zonder hinderlagen op ons dak te krijgen. We zitten ook halfweg dus de zwaarste beproevingen zitten er aan te komen... Benieuwd wat the Trial of Azyr binnenkort voor ons in petto zal hebben.
Het was al te laat voor nog een nieuw spel, maar vroeg genoeg voor een whiskey op de overwinning.

Groepsfoto mét whiskey

zaterdag 15 april 2017

The Last Jedi

Nog even geduld...


vrijdag 14 april 2017

The Neon Demon

Ik had 'm al een tijdje liggen maar nog niet de tijd gevonden hem te zien; The Neon Demon van Nicolas Winding Refn (Drive). Over een beginnend, naïef model in Los Angeles dat succes en lof oogst en daarmee de jaloezie en haat van haar "vriendinnen" over zich opwekt. Of hoe uiterlijk het enige is dat uiteindelijk blijkt te tellen.


Het beeld en geluid is ronduit prachtig. Als een soort futuristische videoclip met invloeden uit de jaren '80. Tegelijkertijd hangt er een vreemd, fake sfeertje dat bedoeld met de artificiële modellenwereld verbonden lijkt. Lijkt de film bevreemdend en anders, de laatste twintig minuten ontspoort hij helemaal, al zal ik verdere spoilers onthouden.
Mulholland Drive van Lynch was nooit veraf, ook daar probeert een aspirerend actrice (hier model) in de wereld van Hollywood (hier dus hi-brow mode) te navigeren en lijkt het of die wereld vreemder en gevaarlijker wordt naarmate ze er verder in wegzakt. En ook die film ontspoort, zij het nog wat schever op z'n Lynch met parallelle werelden en verhaallijnen. Al moet deze er niet voor onder doen, The Neon Demon is wel rechtlijniger en iets meer begrijpbaar. Een cougar op de kamer? Keanu Reeves in een bijrol?

Voor de gevorderde filmkijker (ook wel het BIFFF publiek).

donderdag 13 april 2017

Lente

Een lente pin-up van Jozefien... gebeurt misschien ooit nog iets mee. :-)

dinsdag 11 april 2017

Ragnarok

Thor meets Planet Hulk?


BIFFF 2017

Avondje BIFFF, met dit jaar een indrukwekkende groep van wel 10 liefhebbers. We laten ons vooral leiden in wanneer en wat we precies zien door de Doodle zodat toch iedereen mee kan, en dat leverde dit jaar een wel zéér gematigd tot slechte voorstelling op.


De DUO voorstelling op maandagavond. Met als opener de wereldpremière van:

Spit'N'Split

Een scheve pseudo-mockumentary waarbij regisseur Jérôme Vandewattyne de Waalse groep The Experimental Tropic Blues Band met de camera volgde op toernee en daar vervolgens een al dan niet fake tourverslag van fabriceerde (laten we hopen). Het begon vrij goed, maar ontaardde in een onbegrijpelijke foute videoclip. Denk MTV op zijn scheefst mid jaren 90. En dat is helaas geen compliment.
We moeten iéts gemist hebben want het overwegend Waalse publiek vond het gewéldig en gaf nog een oorverdovend applaus. Rare jongens, die Walen.
Niémand van ons kende de groep, die blijkbaar wereldberoemd zijn onder de taalgrens en daarbuiten. Ze spelen ook regelmatig op Dour. De soundtrack van deze "film" is hun laatste album, voor wie het zou interesseren.
Wél leuk dat zowel de regisseur (poulain van het BIFFF, kan het één en ander verklaren) én de voltallige groep dag kwamen zeggen én een liedje zongen (une chanson!!!!) voor de film begon.



Himitsu: The Top Secret

Van Keishi Ohtomo en gebaseerd op een populaire manga, tevens de Europese première blijkbaar.
Begint vrij goed, en ik was even blij een goede film te mogen zien die avond. Sfeervol, intrigerend, mysterieus, zelfs poëtisch bij momenten.



Helaas, na ongeveer een uurtje begint hij te slepen en blijft het duren tot het publiek na tweeënhalf uur het zo beu was dat het er niet meer toe deed wie wat gedaan had en waarom. Eén van de rode draden wordt zelfs helemaal niét opgelost aan het eind. Er zat potentieel in, en het oogde erg mooi. Helaas... de zetels van het BIFFF waren nét niet comfortabel genoeg om het publiek de volle film te laten genieten.
Zou misschien werken als mini-reeks van 2-3 afleveringen op Netflix?



Neen, dan hebben wij liever zoiets:



Volgend jaar misschien?

maandag 10 april 2017

Carnavalstoet Putte 2017

Een zomerse zondag in april, en een overhitte carnavalstoet te Putte. De weergoden geven, en de weergoden nemen. Deze keer mochten we niet klagen, al gaf Lode daardoor vroeger op om bij het ouderlijk huis in de schaduw iets te drinken en met zijn autootjes te gaan spelen.
Sfeerbeelden:

Putse cult: de reus van toneelkring Pikuurtje


Afgesloten in eigen hof met frietjes vd frituur met neefje en nichtje.